Wspomnienie św. Brunona z Kartuz, prezbitera.
Św. Brunon z Kartuz (ok. 1030–1101) to niemiecki mnich, prezbiter (ksiądz) oraz założyciel Zakonu Kartuzów — jednego z najsurowszych zakonów eremickich w Kościele rzymskokatolickim.
Najważniejsze fakty z życia Św. Brunona z Kartuz:
- Pochodzenie i edukacja: Urodził się w Kolonii. Był człowiekiem wykształconym i wybitnym teologiem. Przez wiele lat kierował szkołą katedralną w Reims we Francji, gdzie wykładał i wychował m.in. przyszłego papieża Urbana II.
- Ucieczka od kariery: Mimo że proponowano mu najwyższe godności kościelne (w tym urząd arcybiskupa Reims), zrezygnował z kariery, poszukując życia w całkowitej samotności, ubóstwie i kontemplacji.
- Założenie Kartuzów (1084 r.): Razem z szóstką towarzyszy udał się w dzikie, górzyste rejony Grande Chartreuse w Alpach koło Grenoble. Tam założyli pierwszy erem (pustelnię), dając początek zakonowi kartuzów. Surowa reguła opierała się na milczeniu, pracy, modlitwie i życiu w odosobnieniu.
- Pobyt w Italii: Papież Urban II powołał go na swojego doradcę do Rzymu. Brunon jednak źle znosił dworski styl życia i uzyskał zgodę na powrót do pustelniczego trybu życia — założył kolejny erem w Kalabrii (Santa Maria della Torre), gdzie zmarł w 1101 roku.
Duchowość i spuścizna Św. Brunona:
Św. Brunon nie pozostawił pisanej reguły zakonnej — jego życiem była sama praktyka milczenia, adoracji i kontemplacji Boga w samotności. Kartuzi do dziś uchodzą za zakon o wyjątkowo surowej klauzurze.
Uwaga: W Kościele występuje również inny znany św. Brunon z Kwerfurtu (biskup i męczennik z XI w., misjonarz u Prawosławnych i Prusów, patron m.in. diecezji ełckiej) którego wspomnienie przypada w Polsce 12 lipca. Założycielem kartuzów jest jednak św. Brunon z Kartuz (prezbiter).