Msza Święta prymicyjna.

Msza prymicyjna (potocznie nazywana prymizjami) to pierwsza msza święta, którą odprawia nowo wyświęcony kapłan (neoprezbiter) z uroczystym błogosławieństwem.

Słowo to pochodzi z języka łacińskiego od wyrażenia primitiæ, co oznacza „pierwsze płody” lub „pierwociny”.

Oto kilka najważniejszych cech i tradycji związanych z tą mszą:

Miejsce: Najczęściej odprawia się ją w parafii rodzinnej nowego księdza, co jest wielkim świętem dla całej lokalnej społeczności, rzadziej odbywa się w parafii praktyk studenckich lub w sanktuarium.

Charakter uroczyści: Prymicje mają bardzo uroczystą oprawę. Często przypominają wesele – droga do kościoła i sam kościół są bogato przystrojone (wianki, bramy, kwiaty), a neoprezbiter jest prowadzony do świątyni w procesji z domu rodzinnego.

Błogosławieństwo prymicyjne: To kluczowy element tej mszy. Na koniec nabożeństwa nowy ksiądz udziela specjalnego błogosławieństwa (z nałożeniem rąk na głowę) najpierw rodzicom, rodzeństwu, duchownym, a potem wszystkim zgromadzonym wiernym. Z tym błogosławieństwem wiąże się możliwość uzyskania odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami.

Pamiątki: Wierni uczestniczący w prymicjach często otrzymują od nowego kapłana mały obrazek pamiątkowy (tzw. obrazek prymicyjny) z jego mottem kapłańskim, datą święceń i podpisem.