"Twoje napomnienia są przedziwne,

dlatego przestrzega ich moja dusza.

Przystępność Twoich słów oświeca

i naucza niedoświadczonych.

Otwieram swe usta i chłonę powietrze,

bo pragnę Twoich przykazań.

Zwróć się do mnie i zmiłuj się nade mną,

tak jak postępujesz z tymi, co imię Twe miłują.

Moje kroki umocnij Twoją mową, 

niech nie panuje we mnie żadna niegodziwość!...

Okaż światło Twojego oblicza Twemu słudze

i naucz mię Twoich ustaw!"

Ps 119, 129-135